۱۰ کاری که والدین می توانند برای موفقیت بیشتر فرزندان انجام دهند

۱۸ مرداد ۱۳۹۴ خانواده , سبک زندگی بازدید : 194
نقش والدین در موفقیت فرزندان

نقش والدین در موفقیت فرزندان

بهترین ها را برای فرزندان خود خواستن، هدف والای همه ی پدر و مادرهای خوب دنیاست. بهترین خانه، بهترین تربیت، بهترین مدرسه، بهترین زندگی و … . پدر و مادرهای فوق العاده خوب، دل شان می خواهد که فرزندان شان بیشترین شانس رسیدن به موفقیت را داشته باشند.

صرف نظر از محرک ها و تاثیرات خارجی، تمامی والدین ارزش هایی را در فرزندان شان نهادینه می کنند که تربیت و پرورش آن ها در قالب افراد سالم، مسؤولیت پذیر و موفق را تضمین می کند.

۱ – احترام بیاموزید

والدین بایستی به تدریج حس احترام را در فرزندان شان پرورش دهند. این حس احترام، نه تنها انسان ها و موجودات زنده را، بلکه احترام به تمامی کائنات را بایستی در برگیرد.

والدین بایستی ارزش احترام را نیز به فرزندان شان نشان دهند. احترام را با ابراز و نشان دادن بی قید و شرط به دیگران می توان بدست آورد. با آموزش احترام گزاردن به تمامی ابعاد زندگی، آن ها قدردان تمامی داشته هایشان خواهند بود و می آموزند که کسب احترام بیشتر در گروی تلاش و محترم بودن خودشان است.

۲ – تحمل را بیاموزید

کودکان بایستی نحوه ی تحمل و کنار آمدن با سایر انسان های این سیاره را یاد بگیرند. البته نه به این معنا که به دیگران با حقارت بنگرند، بلکه بایستی یاد بگیرند که هنگام نیاز، دست فرودستی را بگیرند، چرا که روزی ممکن است خود به کمک و دستگیری دیگران نیاز داشته باشند.

کودکان همچنین باید یاد بگیرند کسانی را که در حق آن ها مرتکب اشتباهی شده اند را تحمل کنند و مهم تر از آن، به این درک برسند که چرا این فرد مرتکب این اشتباه شده است. مثلا بچه ی قلدری که پول ناهارش را از بچه های دیگر به زور می گیرد، به این دلیل که مادرش نمی تواند پول غذای او را فراهم کند.

چیزهایی در این دنیا وجود دارند که نمی توان تغییرشان داد و بچه ها یاد می گیرند که وقتی که بزرگ شدند، چگونه می توانند با چنین موقعیت هایی کنار بیایند.

۳ – مسؤولیت پذیری را به آن ها بیاموزید

والدین باید به فرزندان شان یاد بدهند که چگونه در برابر اعمالشان مسؤولیت پذیر باشند. این مسأله برای آن ها اهمیت دارد که بفهمند هر آن چه که انجام می دهند و یا می گویند، بالاخره پیامدهای خودش را دارد و حال مثبت و یا منفی بودن این پیامدها تماما وابسته به خودشان است.

با آزاد و راحت گذاشتن فرزندان تان هنگامی که مرتکب اشتباهی می شوند، در واقع در حق آن ها جفا می کنید. شاید برقراری نظم و انضباط سخت باشد، اما تداوم آن به مرور جزئی از تربیت شخصیتی آن ها می شود. در بزرگسالی اگر مرتکب اشتباهی شوند، پیامدهای جدی تری متوجه آن ها خواهد شد. از سوی دیگر به فرزندان تان بیاموزید که اعمال مثبت آن ها به پاداش ها و نتایج مثبتی خواهد انجامید که مسیر رسیدن به موفقیت را برایشان هموار خواهد ساخت.

۴ – کنترل نفس را بیاموزید

کودکانی که نحوه ی کنترل و تسلط بر خود را می آموزند، خیلی زودتر به بزرگسالانی مستقل تبدیل می شوند. کودکانی که بایستی مداوما در مورد تکالیف مدرسه و یا تمیز کردن اتاق شان به آن ها تذکر داده شود، به جای این که به میل خودشان این کارها را انجام دهند، وقتی که سرانجام برای اولین بار زندگی تجردی را تجربه می کنند، بسیار گیج و سردرگم هستند. بچه ها باید مدیریت پول، مخارج و نحوه ی اولویت بندی منابع شان از جمله زمان را از ابتدای کودکی یاد بگیرند، بنابراین زمانی که قرار است دور از والدین زندگی کنند، گیج و بی هدف نخواهند بود.

حفظ کنترل خود در شرایط بسیار سخت نیز اهمیت دارد، بنابراین کاری نکنید که اثرات منفی بر شخصیت و روحیه ی آن ها داشته باشد.

۵ – درستکاری را بیاموزید

بچه ها بایستی درستکاری و صداقت در رابطه با دیگران و خودشان را یاد بگیرند. یک کودک درستکار، به بزرگسالی امین تبدیل خواهد شد که زندگی موفق و شکوفایی خواهد داشت. تربیت بچه ها با این نکته ی تربیتی حتی زمانی که قرار نبوده کاری را انجام دهند، ولی آن کار را انجام می دهند، به جای دروغ گفتن به خاطر ترس از تنبیه، راستش را بگویند، اثر تربیتی باور نکردنی دارد. بچه ها مرتکب اشتباهاتی می شوند، اما دروغگویی یک اشتباه نیست، بلکه آن تلاشی آگاهانه برای کلاه بر سر گذاشتن و یا به قولی زرنگی کردن در مورد یک فرد بزرگسال است که از هر جنبه ای که به آن بنگریم امری غیر محترمانه است. بچه ها بهتر است درستکار بودن و صداقت داشتن با خودشان را بر اساس برنامه ای روزمره تمرین کنند، همان طور که بزرگتر و مستقل تر می شوند، بایستی بتوانند نگاهی که به جنبه های مختلف زندگیشان دارند و آنالیز و تجزیه و تحلیلی که بر روی انتخاب هایشان دارند، همراه با صداقت باشد. این تمرین درستکاری و صداقت با خود که ابتدا با کمک والدین انجام می شود به مرور در آن ها رسوخ خواهد کرد.

۶ – امانت داری را بیاموزید

داشتن شغلی با درآمد بالا، خانه ای بزرگ و ماشین اسپرت آخرین مدل، اگر از راه های غیر مشروع به دست آمده باشد، دارایی محسوب نمی شوند. از آن طرف، داشتن یک خانه ی معمولی، ماشینی که صرفا کار راه انداز باشد و شغلی که بتوان با حقوق آن از پس مخارج زندگی و صورتحساب ها برآمد و از طریق کار سخت و فداکاری زیاد به دست آمده باشند، یک موفقیت واقعی محسوب می شود.

ضرورت دارد که بچه ها بین نگاه جامعه به موفقیت و رویکرد خودشان به موفقیت، تمیز قائل شوند. درست همان طور که لازم است وقتی کسی متوجه دروغ گفتن آن ها نیست، صداقت و درستکاری پیشه کنند؛ به همان میزان نیاز دارند حتی وقتی کسی آن ها را نمی بیند، آن چه که صحیح است را انجام دهند و امانت دار باشند. فارغ از این که دوست دارید اعتقادات مذهبی را در روش تربیتی تان دخیل کنید یا نه، اما حداقل ارزش وجود فرشتگان نویسنده ی کارهای خیر و شری که در دو طرف شانه هایش بر او نظارت دارند، را برایش بازگو کنید.

۷ – پشتکار را بیاموزید

اکثر بچه ها از ترس درست انجام ندادن کاری، سعی و تلاش هم نمی کنند. این قضیه در مورد تکالیف درسی، امتحان، سرگرمی های جدید، دوست پیدا کردن و یا اولین تقاضای کار عمومیت دارد. بچه ها خیلی بیشتر از آن چه که فکرش را می کنید از دنیا می ترسند. این را حتما به بچه هایتان بیاموزید که شکست خوردن و اشتباه کردن، امری طبیعی است و هیچ اشکالی ندارد. زمانی که آن ها می افتند، کمک شان کنید تا دوباره بایستند، به آن ها کمک کنید تا دوباره شروع کنند و به قولی آن ها را دوباره به گود برگردانید. آن ها باید بدانند که شکست پایان کاری نیست، بلکه یکی از مسیرهای فراوان رسیدن به موفقیت است. رویاهای آن ها در زندگی هرگز به سادگی محقق نخواهد شد، مگر این که سخت تلاش کنند و پشتکار داشته باشند.

۸ – قدردانی را به آن ها بیاموزید

به بچه هایتان بیاموزید که به خاطر کسانی که دارند و به خاطر آدمایی که مراقب آن ها هستند، شکرگزار و قدردان باشند. نحوه ی سپاس گزاری را به آن ها بیاموزید، مثلا بدون این که از آن ها خواسته شود، کارهای روزمره را انجام دهند، وقتی را خویشاوندان بگذرانند و یا با نوشتن یادداشتی از معلم شان به خاطر زحماتش تشکر کنند. قلمروی سپاس گزاری و قدردانی را تا آنجا گسترش دهید که این خصوصیت بخشی از وظایف شهروندی و انسانی ماست.

بچه هایی که به فهم و درکی از قدردان بودن می رسند، این خصوصیت جزء لاینفک زندگی اجتماعی شان خواهد شد و در جامعه با این ارزش شناخته می شوند و همیشه درصدد کمک به دیگران برخواهند آمد.

۹ – مهارت های زندگی را بیاموزید

فی ما بین درونی سازی ارزش ها و آموزش درس های زندگی، والدین نبایستی آموزش مهارت های زندگی به فرزندان شان را از یاد ببرند. به بچه هایتان چگونه ظرف شستن، تمیز کردن حمام، چمن زنی، تعویض لاستیک ماشین و یا استفاده تجهیزات الکترونیک را یاد بدهید. وادارشان کنید که این کارها را انجام دهند، بنابراین وقتی ناگهان با کارهای روزمره رو به رو شدند، شوکه نمی شوند. از آن ها بخواهید که فهرستی از کارهای روزمره ی مخصوص به خود را تهیه و انجام دهند، این گونه حتی اگر کاری برای انجام دادن نداشته باشند، می توانند سبک زندگی و مهارت های فردی خود را تقویت کنند.

بچه ها شاید به خاطر این که مجبورند بایستند و چگونگی باز کردن سینک دستشویی را یاد بگیرند، در حالی که دوستان شان مشغول بازی کردن هستند، از شما دلخور شوند؛ ولی وقتی وارد زندگی خود شدند و در چنین کار ساده ای درمانده نماندند و مجبور نشدند هزینه ی گزافی را به لوله بازکن بدهند، یک عمر قدردان شما خواهند بود.

۱۰ – یک الگوی نمونه باشید

یقینا هیچ کدام از مواردی که تاکنون گفته شد را نمی توان انجام داد، اگر شما در جایگاه والد، الگوی فرزندان تان نباشید. هیچ وقت گفتن این که «تو به کردار من مباش»، روش خوبی برای آموزش و تربیت فرزند نیست. همان شخصی بشوید که دوست دارید فرزندتان بشود. در واقع اگر می خواهید واقعا کاری برای بچه هایتان انجام دهید، به بهترین فردی که می توانید در زندگی تان باشید، تبدیل شوید.

این امری صد در صد دشوار است، اما پرورش شخصیت خود به عنوان یک الگوی شهروندی، بهترین کاری است که می توانید برای ارتقای عزت نفس و اعتماد به نفس خود انجام دهید.

تربیت فرزندی که خود می تواند وارد جامعه شود و استقلال پیدا کند، براستی تعریف واقعی موفقیت است.

کلمات کلیدی : , , , , , , , , , ,
:: دیدگاه خود را بیان کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *